https://wiki-raamsdonk.nl/index.php?action=history&feed=atom&title=Christina_van_LalaingChristina van Lalaing - Bewerkingsoverzicht2026-04-24T21:28:28ZBewerkingsoverzicht voor deze pagina op de wikiMediaWiki 1.43.6https://wiki-raamsdonk.nl/index.php?title=Christina_van_Lalaing&diff=104333&oldid=prevColani: 1 versie geïmporteerd2024-05-22T11:15:35Z<p>1 versie geïmporteerd</p>
<p><b>Nieuwe pagina</b></p><div>[[Bestand:Tournai, standbeeld Christine Delalaing Princesse Despinoy IMG 6468 2023-06-05 08.58.jpg|thumb|Standbeeld in [[Doornik]] ''La Ville de Tournai à Christina de Lalaing, Princesse d'Espinoy'']]<br />
<br />
'''Maria Christina van Lalaing''' ook wel '''Philippe-Christine de Lalaing''' ([[Condé-sur-l'Escaut]], [[1545]] - [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], [[9 juni]] [[1582]]) was een edelvrouw die een uitzonderlijke rol speelde in het [[Beleg van Doornik (1581)|Beleg van Doornik]] (1581).<br />
<br />
== Familie ==<br />
Ze was een dochter van [[Karel II van Lalaing]] en [[Maria van Montmorency]], wat haar een nichtje maakte van [[Filips van Montmorency]], de onthoofde graaf van Hoorne. Ze huwde in 1572 met [[Peter van Melun]], de [[stadhouder]] van Doornik. Het echtpaar had twee zonen. <br />
<br />
== Beleg van Doornik ==<br />
Terwijl haar echtgenoot Peter van Melun, een van de laatste Waalse edelen aan Staatse zijde, op veldtocht was in [[Duinkerke]], had hij de stad achtergelaten in handen van zijn luitenant en zijn echtgenote. Op 1 oktober verscheen de nieuwe landvoogd [[Alexander Farnese]] voor de poorten van Doornik om [[Beleg van Doornik (1581)|beleg te slaan]].<ref>[[Théodore Juste]], ''Christine de Lalaing, princesse d'Épinoy'', 1861</ref> Lalaing nam de verdediging energiek ter hand. Met brandende lont was ze te zien bij het geschut en dagelijks controleerde ze de verdedigingslijn, ook nadat ze daarbij aan de arm was verwond.<ref>{{aut|John Lothrop Motley}}, ''De opkomst van de Nederlandsche republiek, Volume 4'' P. 283 Uitgeverij W.P. Van Stockum, 1867</ref><br />
<br />
Nadat bleek dat een [[ontzet]]ting niet mogelijk was en de katholieken binnen de muren zich begonnen te roeren, onderhandelde ze op 29 november de eervolle overgave met Parma. Aan haar schoonbroer Montigny, die het beleg mee had aangevoerd en haar na de overgave opzocht, gaf ze lucht aan haar ongenoegen dat de strijd was gestaakt.<ref>[[René van Stipriaan]], ''De zwijger. Het leven van Willem van Oranje'', 2021, p. 614</ref> De calvinisten kregen vrije aftocht en verlieten de stad bij duizenden. Ook de prinses vertrok met haar bezittingen en ontving bij het verlaten van de stad zulke daverende toejuichingen, dat het wel leek of zij de overwinnaar was. Ze had ook de kerkschatten bij die tijdens een eerdere [[beeldenstorm]] waren verwijderd, maar 's anderendaags kwam Farnese erachter en stuurde hij enkele vendels om teruggave af te dwingen.<ref>[[René van Stipriaan]], ''De zwijger. Het leven van Willem van Oranje'', 2021, p. 615</ref> <br />
<br />
Via [[Oudenaarde]] en [[Gent]] ging Lalaing naar Antwerpen, waar ze stierf tijdens een nieuw beleg door het [[Leger van Vlaanderen]].<br />
<br />
== Eerbetoon ==<br />
* J.J.Ph. Liébert verwerkte haar leven in 1824 tot een toneelstuk, ''La princesse d'Espinoy, ou le siège de Tournay''.<br />
* In 1863 kreeg ze als eerste Belgische vrouw een standbeeld in Doornik, gemaakt door [[Aimable Dutrieux]].<br />
<br />
== Literatuur ==<br />
*[[Théodore Juste]], ''[https://books.google.fr/books?id=k_g5AAAAcAAJ&printsec=frontcover#v=onepage&q&f=false Christine de Lalaing, princesse d'Épinoy]'', 1861<br />
* Léopold Devillers, ''Philippine-Christine de Lalaing'', [[Biographie nationale de Belgique]], T. 11, 1890, col. 119.<br />
<br />
{{Appendix}}<br />
{{Commonscat|Marie-Christine de Lalaing}}<br />
{{DEFAULTSORT:Lalaing, Christina}}<br />
[[Categorie:Geschiedenis van Doornik]]<br />
[[Categorie:Huis Lalaing|Christina]]<br />
[[Categorie:Adel in de Nederlanden in de 16e eeuw]]<br />
[[Categorie:Staats militair in de Tachtigjarige Oorlog]]<br />
[[Categorie:16e-eeuws militair]]</div>Colani