Colani: /* Literatuur */

2023-04-19T11:58:40Z

Literatuur

Nieuwe pagina

{{Infobox dynastie
| naam = Frans van Anjou
| leven = [[1555]] - [[1584]]
| afbeelding = Prince Hercule-François, Duc d'Alençon A28687.jpg
| onderschrift = Frans van Anjou in 1572 ([[National Gallery of Art]], [[Washington D.C.]])
| functie = Hertog van Alençon
| periode = 1555-1584
| functie1 = [[Lijst van graven en hertogen van Anjou|Hertog van Anjou]]
| periode1 = 1575-1584
| functie2 = [[Heer der Nederlanden]]
| periode2 = 1580-1584
| voorganger =
| opvolger =
| regent = 
| medeheersers =
| geboortedatum = [[18 maart]] [[1555]]
| geboorteplaats = [[Parijs]], [[Koninkrijk Frankrijk]]
| sterfdatum = [[10 juni]] [[1584]]
| sterfplaats = [[Château-Thierry]], Koninkrijk Frankrijk
| vader = [[Hendrik II van Frankrijk|Hendrik II]]
| moeder = [[Catharina de' Medici]]
| dynastie = Valois-Orléans-Angoulême
| broerzus = [[Frans II van Frankrijk|Frans II]], [[Karel IX van Frankrijk|Karel IX]] en [[Hendrik III van Frankrijk|Hendrik III]]
| partner = [[Elizabeth I van Engeland|Elizabeth I]]
| kinderen =
| handtekening =
| website =
| bron =
| heraldiek =
| heraldiek-uitleg =
| portaal = Tachtigjarige Oorlog
}}
[[File:Hugo-de-Groot-Nederlandtsche-jaerboeken MG 0172.jpg|thumb|Frans van Anjou]]

'''Frans Hercules''' (of '''François-Hercule''') '''van Valois''' ([[Parijs]], [[18 maart]] [[1555]] - [[Château-Thierry]], [[10 juni]] [[1584]]), [[Lijst van graven en hertogen van Anjou|hertog van Anjou]], was de jongste zoon van koning [[Hendrik II van Frankrijk]] en [[Catharina de' Medici]]. Hij was de jongere broer van de Franse koningen [[Frans II van Frankrijk|Frans II]], [[Karel IX van Frankrijk|Karel IX]] en [[Hendrik III van Frankrijk|Hendrik III]] en groeide als katholiek op tijdens de escalerende [[Hugenotenoorlogen]] waarin Spanje en Engeland zich nog zouden mengen. Bij zijn geboorte kreeg hij de titel ''hertog van Alençon'', maar bij de troonsbestijging van zijn broer Hendrik in 1575 nam hij diens oorspronkelijke titel ''hertog van Anjou'' over en werd beoogd erfgenaam van de Franse troon. Het gegeven dat hij de kroonprins was van de grootste mogendheid in Europa die tegenwicht kon bieden aan Spanje, zou zijn verdere leven bepalen.

Zijn vroegtijdige dood op 10 juni 1584 had in Frankrijk tot gevolg dat de calvinistische Hendrik van Navarra, de latere [[Hendrik IV van Frankrijk]] de troonopvolger werd, hetgeen leidde tot een verheviging van de [[Hugenotenoorlogen]].

==Verloving met Elizabeth I==
Frans van Anjou ging in 1579 naar Engeland voor een politiek gemotiveerde en moeizame verlovingsperiode met koningin [[Elizabeth I van Engeland]]. Zij mocht hem wel, maar hij was 22 jaar jonger dan zij en bovendien katholiek, wat niet goed viel bij het Engelse volk. Het was bovendien algemeen bekend dat zijn moeder [[Catharina de' Medici|Catharina]] een hoofdverantwoordelijke was geweest voor de beruchte [[Bartholomeusnacht]] in [[1572]], een dieptepunt in de godsdiensttwisten op het continent waarvan de Engelsen nu juist verschoond wilden blijven. Catharina werd daarom uitgemaakt voor de '[[Izebel]] van deze tijd'. De verloving leverde hem wel de bijnaam 'mijn kikkertje' op, en zelfs een door Elizabeth persoonlijk geschreven gedicht "On Monsieur’s Departure" maar deze verloving liep, zoals alle andere verlovingen met deze koningin, op niets uit.

==Heer der Nederlanden==
De [[Staten-Generaal van de Nederlanden|Staten-Generaal]] stelden hem bij het [[Verdrag van Plessis-lès-Tours]] in 1580 aan als soeverein vorst ("vorst en heer der [[Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden|Nederlanden]]"). Dit gebeurde op aandringen van [[Willem van Oranje]], die hiermee de opstand wilde doen overhellen naar een meer gematigde godsdienstpolitiek, naar de Staten-Generaal en naar Brabant.<ref>{{aut|Jonathan Israël}} (1996), ''De Republiek (1477-1806)'', ISBN 9051941315, Vol. I, blz. 235</ref> De opstandelingen hoopten natuurlijk ook dat Frankrijk zich als traditionele vijand van Spanje in de oorlog zou mengen.

In [[1581]] werd de ''[[Plakkaat van Verlatinghe|Acte van Verlatinghe]]'' aangenomen, waarbij [[Filips II van Spanje]] de heerschappij over een aantal provinciën van de [[Habsburgse Nederlanden]] werd ontnomen. Deze provinciën wilden de soevereiniteit overdragen aan Frans van Anjou, de jongere broer van de Franse koning. Frans van Anjou eiste dat de Nederlanden zich onafhankelijk van [[Spanje]] zouden verklaren. Dat was ook logisch omdat hij immers was binnengehaald om soeverein vorst te worden. Om hem snel aanvaard te krijgen door de onderdanen werden een reeks [[blijde intrede]]s georganiseerd in [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], [[Brugge]] en [[Gent]].<ref>{{Citeer tijdschrift|achternaam=Van Bruaene|voornaam=Anne-Laure|medeauteurs=|taal=nl|url=https://www.heemkunde-vlaanderen.be/images/TijdSchrift_van-bruaene_vorstelijk-onthaald.pdf|titel=Vorstelijk onthaald. Blijde Intredes in de Zuidelijke Nederlanden tussen 1400 en 1800|jaargang=6|tijdschrift=Tijd-Schrift|datum=2016|access-date=27 april 2019|archive-date=27 april 2019|archive-url=https://web.archive.org/web/20190427103405/https://www.heemkunde-vlaanderen.be/images/TijdSchrift_van-bruaene_vorstelijk-onthaald.pdf|dodelink=ja|archiefurl=https://web.archive.org/web/20190427103405/https://www.heemkunde-vlaanderen.be/images/TijdSchrift_van-bruaene_vorstelijk-onthaald.pdf|dodeurl=ja}}</ref> Daarna nam hij zijn intrek in de voormalige [[Sint-Michielsabdij]], waar hij weer katholieke diensten liet houden. Onder druk van Anjou herstelden Willem van Oranje en de Staten-Generaal op 27 februari 1582 de religievrede, die door allerlei verboden en voldongen feiten sterk was uitgehold.<ref>[[René van Stipriaan]], ''De zwijger. Het leven van Willem van Oranje'', 2021, p. 625</ref>

<gallery perrow="5" widths="185" heights="185">
Bestand:Intocht hertog van Anjou in Antwerpen.jpg|''Blijde Inkomst van hertog Frans van Anjou in Antwerpen op 19 februari 1582 ([[Rijksmuseum Amsterdam]])''
Bestand:Aankomst van de hertog van Anjou te Antwerpen op 19 en 22 februari 1582.jpg|''Aankomst van de hertog van Anjou te Antwerpen op 19 en 22 februari 1582 (Prentenkabinet Universiteit Antwerpen)''
Bestand:De hertog van Anjou legt de eed af aan de stad Antwerpen voor het Stadhuis op 22 februari 1582.jpg|''De hertog van Anjou legt de eed af aan de stad Antwerpen voor het Stadhuis op 22 februari 1582 (Prentenkabinet Universiteit Antwerpen)''
Bestand:De hertog van Anjou te paard onder een baldakijn.jpg|''De hertog van Anjou te paard onder een baldakijn tijdens de Blijde Intrede van 1582 (Prentenkabinet Universiteit Antwerpen)''
Bestand:Anjou wordt op het podium gekroond.jpg|''Anjou wordt op het podium gekroond - 1582 (Prentenkabinet Universiteit Antwerpen)''
</gallery>
Onder Anjou werd een [[Raad van State (historisch)#Nederlanden|Raad van State]] opgericht om de oorlogvoering te leiden, maar in de praktijk vielen de landen ten oosten van de Maas onder de zogenaamde [[Raad van Landen]], gedomineerd door Holland.<ref>{{aut|Jonathan Israël}} (1996), ''De Republiek (1477-1806)'', ISBN 9051941315, Vol. I, blz. 236</ref> De komst van Anjou bleek de scheiding in machtsstructuren tussen noord en zuid eerder te accentueren dan te verzachten.

Al snel vormden sommigen de mening dat de hertog, die weinig politieke macht gekregen had, zich meer bezighield met feesten dan met regeren. Ook het feit dat hij [[Rooms-Katholieke Kerk|katholiek]] was, werkte in sommige kringen niet in zijn voordeel. Toen in [[1582]] een mislukte aanslag op het leven van [[Willem van Oranje]] werd gepleegd, wezen velen in de richting van de hertog van Anjou.

Met de [[Furie van Houtepen|inname van Breda]] door de [[Alexander Farnese|hertog van Parma]] en de komst van nieuwe Spaanse, Italiaanse en Duitse troepen in 1582, werd de militaire druk steeds groter. De gefrustreerde Anjou beraamde een samenzwering en trachtte met een coup de macht te grijpen in Vlaanderen en Brabant. In januari [[1583]] werden [[Duinkerke]], [[Aalst (Oost-Vlaanderen)|Aalst]] en enkele andere steden in [[Graafschap Vlaanderen|Vlaanderen]] en [[Hertogdom Brabant|Brabant]] voorzien van een Frans garnizoen.<ref>{{aut|Jonathan Israël}} (1996), ''De Republiek (1477-1806)'', ISBN 9051941315, Vol. I, blz. 235-237</ref> De grootste [[Zeventien Provinciën|Nederlandse]] stad, [[Antwerpen (stad)|Antwerpen]], wilde hij bij verrassing innemen, met een glorieuze intocht nog wel. De inwoners, met de [[Spaanse Furie (Antwerpen)|Spaanse Furie]] van 1576 nog vers in het geheugen, hadden echter niet veel op met buitenlandse troepen. Ze vreesden een "[[Franse furie]]". De 1500 man sterke strijdmacht werd in een hinderlaag gelokt en grotendeels afgeslacht. De positie van Anjou was nu onhoudbaar geworden en ook Oranje kreeg felle kritiek te verduren. Hij was het immers die de Fransman had binnengehaald en zelfs toen nog aandrong op verzoening. Maar zowel Anjou als de Brabanders hadden er genoeg van, en de hertog verliet de Nederlanden in juni 1583. Toen hij op 10 juni 1584 (een maand voor Willem van Oranje) overleed aan [[tuberculose]], was het afgelopen met de Franse steun voor de opstand. Een poging dat jaar om de soevereiniteit aan te bieden aan Anjou's broer, koning [[Hendrik III van Frankrijk]], liep op niets uit.

== Voorouders ==
{| class="wikitable" style="font-size:85%; text-align:center"
!colspan="9"|Voorouders van Frans van Anjou (1555-1584)
|-
|'''Overgrootouders'''
|colspan="2"|[[Karel van Angoulême]] (1459-1496) ∞ 1488 [[Louise van Savoye (1476-1531)|Louise van Savoye]] (1476-1531)
|colspan="2"|[[Lodewijk XII van Frankrijk]] (1462-1515) ∞ 1491 [[Anna van Bretagne]] (1477-1514)
|colspan="2"|[[Piero di Lorenzo de' Medici]] (1471-1503) ∞ 1488 [[Alfonsina Orsini]] (1472-1520)
|colspan="2"|[[Jan IV van Auvergne]] (1467-1501) ∞ [[Johanna van Bourbon]] (1465-1511)
|-
|'''Grootouders'''

|colspan="4"|[[Frans I van Frankrijk]] (1494-1547) ∞ 1514 [[Claude van Frankrijk]] (1499-1523)
|colspan="4"|[[Lorenzo II de' Medici]] (1492-1519) ∞ 1518 [[Madeleine de La Tour d'Auvergne]] (1498-1519)
|-
|'''Ouders'''
|colspan="8"|[[Hendrik II van Frankrijk]] (1519-1559) ∞ 1533 [[Catharina de' Medici]] (1519-1589)
|}

{{StartOpvolging}}
{{OpvolgingCombi
| lijst = [[Lijst van landvoogden van de Nederlanden|Landvoogd van de Nederlanden]] (aangesteld door de [[Staten-Generaal van de Nederlanden|Staten-Generaal]]) 1581-1583
| vorige = [[Keizer Matthias|Matthias van Oostenrijk]]
| volgende = [[Robert Dudley|Robert van Leicester]]
}}
{{EindOpvolging}}

== Literatuur ==
*Mack P. Holt, ''The Duke of Anjou and the Politique Struggle during the Wars of Religion'', 1986. ISBN 0521322324
*Frédéric Duquenne, ''L'Entreprise du duc d'Anjou aux Pays-Bas de 1580 à 1584. Les responsabilités d'un échec à partager'', 1998. ISBN 2859395180
*Jonathan Spangler, ''Monsieur. Second Sons in the Monarchy of France, 1550–1800'', 2021. ISBN 1000482901

{{appendix|2=
== Noten ==
{{References}}
}}

[[Categorie:Persoon in de Tachtigjarige Oorlog|Anjou, F]]
[[Categorie:Hertog van Anjou]]
[[Categorie:Landvoogd in de Nederlanden|Anjou, F]]
[[Categorie:Huis Valois-Orléans-Angoulême]]
[[Categorie:Hertog van Alençon]]
[[Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 16e eeuw|Anjou, F]]

Frans van Anjou - Bewerkingsoverzicht

Colani: /* Literatuur */