Colani: 1 versie geïmporteerd

2023-10-08T13:51:12Z

1 versie geïmporteerd

Nieuwe pagina

'''Interregnum''' is de [[Latijn]]se uitdrukking voor een tussenregering.

Oorspronkelijk betekende het begrip bij de [[Romeins Koninkrijk|Romeinen]] de tijd tussen de dood van de ene [[koning (titel)|koning]] en de benoeming van de volgende koning. Later bedoelden zij de tijd dat er geen consuls waren. Voor die periode werd een [[senaat (Rome)|senator]] tot [[interrex]] benoemd, die de verkiezing van nieuwe consuls moest organiseren.

Later werd met interregnum de periode tussen heersers (koningen, keizers, pausen) in het algemeen bedoeld. Nu wordt de term zeer algemeen gebruikt voor een periode die een breuk tussen twee regeringen, een breuk binnen een organisatie of zelfs binnen het maatschappelijk systeem aangeeft. In de [[Rooms-Katholieke Kerk]] spreekt men tijdens het interregnum van een [[sede vacante]]. Deze tekst verschijnt ook op [[postzegel]]s en [[munt (betaalmiddel)|munt]]en van het [[Vaticaanstad|Vaticaan]].

== Groot Interregnum ==
Het Groot Interregnum is de periode tussen de regeringen van de [[Hohenstaufen]] en [[huis Habsburg|Habsburg]] in het [[Heilige Roomse Rijk]]. Deze laat men soms aanvangen met de afzetting van [[keizer Frederik II]], maar ook wel met zijn dood in 1250 of de dood van zijn zoon koning [[Koenraad IV (Rooms-koning)|Koenraad IV]] — de laatste Hohenstaufen — in 1254, soms met de dood van [[Willem II van Holland]] in 1256. De periode eindigde in 1273 met de verkiezing van de eerste Habsburger op de troon, [[Rudolf I (rooms-koning)|Rudolf I]].

De [[keurvorst]]en wilden af van een sterk centraal gezag en lieten hun keuze voor de troon vallen op twee niet serieuze kandidaten. In januari 1257 werd [[Richard van Cornwall]], broer van koning [[Hendrik III van Engeland]], tot [[Heilige Roomse Rijk|Rooms-koning]] gekozen, en in april [[1257]] [[Alfons X van Castilië|Alfonso X]], koning van [[Kroon van Castilië|Castilië]]. Geen van beiden oefenden ooit feitelijke macht uit. Plaatselijke en regionale machthebbers wisten hun [[feodalisme|leenverbanden]] te verbreken en hun macht uit te breiden ten koste van het centrale gezag. In [[1273]] wilde [[paus Gregorius X]] een [[kruistocht]] starten en had daarbij de medewerking van een sterke Duitse keizer nodig. Hij zette de keurvorsten onder druk om een serieuze kandidaat te kiezen. Dat werd Rudolf I van Habsburg en niet de door de paus gesteunde kandidaat [[Ottokar II van Bohemen]]. Ook in andere landen zijn er belangrijke interregna geweest.

[[Categorie:Regering]]
[[Categorie:Romeinse oudheid]]

Interregnum - Bewerkingsoverzicht

Colani: 1 versie geïmporteerd