Colani: 1 versie geïmporteerd

2025-05-12T08:08:43Z

1 versie geïmporteerd

Nieuwe pagina

{{Infobox paus
| afbeelding = Lucius III.jpg
| onderschrift = Lucius III op een afbeelding uit de ''[[Liber ad honorem Augusti]]'' van [[Petrus van Ebulo]] (1196)
| naam = Lucius III
| echte naam = Ubaldo Allucingoli
| geboren = [[1097]]
| overleden = [[25 november]] [[1185]]
| voorganger = [[Paus Alexander III|Alexander III]]
| paus = [[1181]]-[[1185]]
| opvolger = [[Paus Urbanus III|Urbanus III]]
| conclaaf = [[Pausverkiezing van 1181]]
}}
'''Lucius III''', geboren als ''Ubaldo Allucingoli'' ([[Lucca (stad)|Lucca]], [[1097]] – [[Verona (stad)|Verona]], [[25 november]] [[1185]]) was [[paus]] van [[1 september]] [[1181]] tot aan zijn dood.

== Levensloop ==
Hij was oorspronkelijk een [[cisterciënzer]] (hij zou [[Bernard van Clairvaux]] nog hebben gekend) en werd rond 1141 door [[Paus Innocentius II|Innocentius II]] tot [[kardinaal (geestelijke)|kardinaal]]-priester benoemd. In [[1156]] sloot hij het [[verdrag van Benevento]] met [[Willem I van Sicilië]] af en in [[1159]] werd hij door [[paus Alexander III]] benoemd tot kardinaal-bisschop van [[Suburbicair bisdom Ostia|Ostia]] en [[Velletri]]. Hij werd een naaste vertrouweling van de paus, maar tevens zag hij in dat men tot een vergelijk moest komen met [[Frederik Barbarossa]]. Na de [[vrede van Venetië]] ([[1177]]), waarbij een vriendschappelijke overeenkomst was gesloten tussen Alexander III en Frederik I, werd Ubaldo door deze laatste gevraagd om te bemiddelen in de strijd om de landgoederen van markgravin [[Mathildis van Toscane|Mathilde van Toscane]]. Deze had haar goederen namelijk eerst geschonken aan [[paus Gregorius VII]] en nadien nog eens aan [[paus Paschalis II]] ([[17 november]] [[1102]]), maar de keizer weigerde dit te aanvaarden. Hij slaagde er niet in om een bevredigende oplossing te vinden, maar zijn tijdgenoten geloofden dat hij altijd had getracht rechtvaardig te zijn.

Toen hij op 1 september 1181, één dag na de dood van Alexander, al tot paus werd gekozen te Velletri, weigerde hij de (traditionele) gelduitdeling te doen aan het volk van Rome, waardoor zijn troonsbestijging de zondag daarop ([[6 september]] [[1181]]) in Velletri moest gebeuren. Hij kon het slechts enkele maanden (november [[1181]] - maart [[1182]]) uithouden in de [[Sint-Jan van Lateranen]] en ontvluchtte Rome. Hij ging naar Velletri waar hij een gezantschap van koning [[Willem I van Schotland]] ontving, die om [[absolutie]] kwamen vragen voor de koning die door Alexander III in de ban was geslagen. Lucius III schonk daarop Willem I absolutie en als teken van zijn goede wil zond hij hem zelfs een [[Gouden Roos (Katholicisme)|Gouden Roos]] op [[17 maart]] [[1183]].

Intussen wenste de raad van 25 senatoren, die Rome regeerde, [[Tusculum (Latium)|Tusculum]] te onderwerpen omdat deze stad de paus gunstig gezind was. De paus wist contact op te nemen met [[Christiaan I van Buch]], de [[keurvorstendom Mainz|aartsbisschop van Mainz]] en een bekwaam krijgsheer, en deze trok met zijn troepen vanuit [[Toscane]] om Tusculum te ontzetten. Nadat hij de stad had ontzet, werd hij ziek en zou daarop overlijden. De paus, die nu alleen stond, trok daarop naar keizer Frederik in Verona, waar hij op [[22 juli]] [[1183]] aankwam. Hij zou echter tot eind september moeten wachten voordat Barbarossa de stad binnentrok en de onderhandelingen konden beginnen. Deze bijeenkomst, die veel weg had van een kerkvergadering, wordt beschouwd als de belangrijkste gebeurtenis van zijn pontificaat, want paus en keizer besloten de handen ineen te slaan in de strijd tegen de [[ketterij|ketters]] ([[Katharen]], [[Waldenzen]], [[Arnold van Brescia|Arnoldisten]]) en legden met de [[Bul (document)|bul]] ''[[Ad Abolendam]]'' de basis voor de inquisitie ([[4 november]] [[1184]]). Hij vernieuwde hierin de opdracht van bisschoppen tot vervolging van ketters. Door de aanwezigheid van [[Heraclius van Caesarea|Heraclius]], de patriarch van Jeruzalem, en de grootmeester van de ridderorde wist hij bovendien de keizer te overtuigen om een nieuwe [[Derde Kruistocht|Kruistocht]] te organiseren. Hij zou het ''[[Privilegium Romanum]]'' ([[1100]]) van [[Paus Paschalis II|Paschalis II]] bevestigen alsook de ''[[Charta caritatis]]'' ([[1119]]) van [[Paus Calixtus II]] die de cisterciënzers vrijstelden van belasting ([[22 november]] [[1184]]). Op andere punten kwam men echter niet tot een overeenkomst: zo weigerde de paus Barbarossa's zoon, de latere [[keizer Hendrik VI]] te erkennen als diens mederegent zolang Frederik I zelf nog leefde. Wat wel zeer waarschijnlijk is, is dat hij de verloving van Hendrik (VI) met zijn tante [[Constance van Sicilië (1154-1198)|Constance van Sicilië]] niet afkeurde, hoewel dit een verzwakking van de pauselijke macht in Midden-Italië betekende.

Uit vrees voor nog verder toegevingen wist een deel van de [[Romeinse Curie|curie]] verdere onderhandelingen te verhinderen. Door de militaire acties van Hendrik VI in [[Trier]] en de uitblijvende hulp van de keizer tegen de opstandige Romeinen, werd het conflict tussen paus en keizer echter verder op de spits gedreven. Voordat het echter tot een nieuwe confrontatie kwam te Verona, kwam Lucius III te overlijden. Hij vond zijn rustplaats in de dom van deze stad.

== Referenties ==
* [http://www.newadvent.org/cathen/09412b.htm {{Aut|M.T. Ott.}}, art. Pope Lucius III, in ''Catholic Encyclopedia'' IX (1910).]
* [http://www.bautz.de/bbkl/l/lucius_iii_p.shtml {{Aut|E. Sauser}}, art. LUCIUS III., Papst, in ''BBKL'' V (1993), pp. 304-307.]

{{Navigatie pausen}}

{{Bibliografische informatie}}
[[Categorie:Paus|Lucius III]]
[[Categorie:Cisterciënzer]]
[[Categorie:Bisschop van Ostia]]
[[Categorie:12e-eeuws bisschop]]

Paus Lucius III - Bewerkingsoverzicht

Colani: 1 versie geïmporteerd